Bloeden – Joan Brady

Een advocaat wordt op nogal brute wijze vermoord en een van zijn clienten, die hij uit de gevangenis heeft weten te krijgen, wordt daarvan verdacht. Deze jongeman gaat zelf op onderzoek uit om zijn naam te zuiveren. Zo weergegeven lijkt het een doorsnee thriller, maar er is veel meer aan de hand. De jongeman is op het eerste gezicht geen lieverdje en bepaald geen sympathieke hoofdpersoon met wie de lezer kan meeleven. Later blijkt dat niet alleen de moordzaak heel anders in elkaar zit, maar ook het hele verleden van de verdachte. Verder geeft de schrijfster zich alle moeite om van het verhaal meer te maken dan louter een thriller. Het is ook een – soms nogal bijtend – portret van de manier waarop het Amerikaanse gevangeniswezen en de jeugdzorg in elkaar zitten, van het politieke gekonkel in een provinciestad, van de mores binnen de zogenoemde betere klassen. Jammer dat de schrijfster enkele bizarre onwaarschijnlijkheden nodig heeft om de plot rond te krijgen. Zo danst het hele politieapparaat van de stad naar de pijpen van een oude societydame en verschaft een lid van het Hooggerechtshof de jongeman een alibi, alleen maar omdat hij – vanuit de verte overigens – verliefd op hem is